De krediethypotheek is in feite een doorlopend krediet: een limiet waarbinnen je geld kunt opnemen en weer kunt aflossen zoveel en vaak als jij dat wilt. De rente is lager dan bij een doorlopend krediet: de geldverstrekker heeft bij de krediethypotheek immers een onderpand als zekerheid van terugbetaling.
Je kunt bij lang niet iedere hypotheekaanbieder een krediethypotheek afsluiten. Doordat je steeds heen en weer kunt boeken is er een bancair administratiesysteem nodig om deze hypotheekvorm te kunnen voeren. Niet elke hypotheekaanbieder is ook een bank: veel verzekeraars bieden wel hypotheken aan maar geen krediethypotheek.
De krediethypotheek heeft, vanwege het flexibele karakter, een variabele rente.
Door het gemakkelijke opnemen van bedragen uit een krediethypotheek is de verleiding groot om er geld van te gebruiken voor consumptieve doeleinden. Een nieuwe auto, mooie audio-visuele apparatuur, noem maar op. Het bestedingsdoel hoef je niet op te geven bij opname, het heeft echter wel fiscale gevolgen. Alleen de rente betaald over een lening die je hebt gebruikt voor aankoop of verbetering van de eigen woning is immers fiscaal aftrekbaar. Gebruik je de gelden ergens anders voor - dan mag je de rente daarover niet opvoeren als aftrekpost.